Ana Sayfa / Yazarlarımız / Şehirli Ozan / Gönlümün Süruru

Gönlümün Süruru

GÖNLÜM SÜRURU

Gece karanlık

İzmir in tüm ziynetleri gerdanında..

Takmış takıştırmış, giyinmiş kuşanmış

Ruhumu gıdıklıyor aşifte,

Lakin gönlüm süruru benim aklımda..

Gümüş, altın, zümrüt, yakut

İnciler, kolyeler

Bil cümle en değerli mücevherat boynunda.

Sen de güzelsin ya!

Gönlüm sende değil Symirna,

Elim sende, gönlüm O’ nda

 

Yıllar yılı ” ruhuma hicranımı sardım da yine ” diye mırıldanıp dururken,

Sarılıp uyurken baht-ı  kara yalnızlığıma

Aldı beni benden, sardı bütün ruhumu

” bana sensiz cihanda ne lâzım ” şarkısını söyletir oldu

Ne olur kızma bana İzmir

Seni de seviyorum fakat

O’ na hislerim başka

 

Çok güzeller geldi gönül bahçeme

Bir ömür dediler sana aşkımız

Söz de güzel ama asıl cihette

Kimi güllerim derdi, kimi yoldu saçlarım

Talan oldu bahçem, artık viranım

Çöktüm toprağına,

Kalmadı dizlerimde derken dermanım,

Tuttu elimden İzmir, kalk dedi kalk

Yaşayalım kalan ömrü beraber

Gülelim, eğlenelim, tadına varalım

Tut ellerimden,

Kolaylaştıralım hayatı

Yorgun yüreğini yasla gönlüme,

Gül artık, güldür beni

Yok ise kimse bile

Yanında artık ben varım

Dedi ya daha ne olsun

Gettim kölesi oldum, gönlünü ruhuma sardım

Artık gayrısı sende kalsın

Senden fazla  sevdim O’ nu alınma nolur

Sen de varsın gönlümde

Ama, asıl gönlüm süruru..

 

Şehirli Ozan

Bu habere de bakabilirisiniz

Çocuğa Mektup

Ağlayarak gelmiş, Gelişinle bizi sevindirmiştin Nereye geldiğini anlamadan.. Önce ağlayıp, sonra gülmeyi öğrenmiştin. Küçücük gözlerin …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir