Ana Sayfa / Yazarlarımız / Merve Nur Çelebi / Eğitimde engel hiçbir zaman yok….

Eğitimde engel hiçbir zaman yok….

-Engele Dokunuş-

Merhabalar

Eğitimde engel yok.

Ben çocuk gelişimi özel eğitim dalı bölümü mezunuyum. Dışarıdan hala  sosyal hizmetler bölümü okumaktayım. Amacım gerçekten engelli bireylere,  desteğe ihtiyacı olan o güzel insanlara  faydalı olabilmek tabi ki öncesinde bu mesleği sevmekle başlıyor.

Benim  hayalim eğitimimde kendimi en üst  seviyeye taşımak en güzel şekilde tamamlamak onlara almak, anlamak istediklerinden çok daha fazlasını vermek. Normal insanlardan çok daha ileri seviyelere ulaşmalarını sağlamak. Bir huzur evinde, bir yuvada çalışmak o güzel insanlarla  saatlerce vakit geçirmek  onları anlamak değil, hissettiklerini hissetmek istiyorum. Yüreklerine dokunmak istiyorum. Engellileri anlıyorum demekle anlamış olmuyoruz. O duyguları hissetmek ve yaşamak empati kurmak gerekiyor.

Bugün bir özel eğitim merkezi ile bir röportaj gerçekleştirdim. Gazetemiz bu ay ki sayısında okuyacaksınız. 2007 yılında 2 güzel insanın açmış olduğu bir kurum. Gerçekten bu mesleğe gönül vermiş ve kendilerini harika yetiştirmiş  kişilerin açmış olduğu bir kurum.

Ben engelsiz bakış ailesinden önce özel eğitim ve okul öncesi kurumlarında görev aldım. Bu işi, çok farklı gerçeğinden apayrı yapan kurum sahipleri tanıdım. Ama inanın  bu işi hakkıyla yapan çok az insan var( yürekten ve gerçekten seven az insan).  İşte bu anlatmış olduğum o iki güzel insan bu mesleği gerçekten onları severek hissederek,  bu işe gönül vererek yapan insanlar.

Kurum gerçekten gördüğüm tüm Özel Eğitim Kurumları’ndan oldukça büyük. Orda apayrı bir dünya var. Koridorları, giriş, sınıflar her şey onlara uygun ve fazlasıyla materyalle donanmış bir kurum. Hem oyun, hem eğitim odaklı  tasarlanmış. Her şeyin en iyisi  onlara uygun  dizayn edilmiş ve sadece bunlar değil bu  iki güzel insan bu işi sadece yapmak için yapmıyor. Topluma çok güzel bireyler yetiştiriyorlar.

Vermiş oldukları eğitim, kurumla  sınırlı kalmıyor. Hayatında hiç uçak görmemiş, uçağa binmemiş, hiç yurtdışına çıkmamış, onlarca öğrencisine bu olanağı, imkanı sağlamış koca yürekli güzel insanlar. Düzenledikleri geziler, eğitimler, futbol turnuvaları, resim sergileri, mesleki eğitimleri harika. O çocuklara umut, ışık oluyorlar.

Ben bu mesleği seçtiğim için bir kez daha kendimle ve seçen arkadaşlarımla gurur duyuyorum.  Bunun mutluluğunu tarif bile edemezsiniz. Unutmayın ki engellileri anlıyorum demekle anlamış olmuyorsunuz.

Onların duygularına, hislerine, umutlarına ışık olun. Onları yaşayın hissedin ve unutmayın ki bizlerde her an, her saniye engeli olabiliriz. Unutmayın ki bekleyen binlerce kişiye umut olabilirsiniz.   

 

Esen Kalın….

Bu habere de bakabilirisiniz

Babaların Gözyaşları

Babanızın gözyaşlarını avuçladınız mı hiç, o ağır, mağrur, şefkat ve merhamet ölçüsünde narin bakışlarındaki gözyaşlarına …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir