Adı Huzurevi

Merhaba,

Bu ay köşemde,  okuduğum da çok etkilendiğim ve sizinde beğeneceğinizi düşündüğüm anlamlı bir yazıyı paylaşmak istedim sizlerle.

5 senedir huzurevinde yaşayan bir annemizin kaleminden duygusal bir hikaye

Buz gibi odalarla dolu kocaman binalar diktiler ülkeme. İçine ömürlerinin son demlerinde olan anneleri, babaları doldurdular. Adına da HUZUR EVİ dediler. Oysa hiç huzur uğramadı oraya. Eskiden yaşlılarımızı kapatmazdık başka yerlere. Onların yüzü suyu hürmetine belalar def oluyor der, onları nimet bilirdik. Boyunlarını bükük bırakmazdık. Dışarıdan huzurlu görünen bu sessiz sakin binalarda ne fırtınalar kopuyor kim bilir? Kaç anne anlatmak haykırmak istedi duygularını, kaç anne yazmak istedi bilinmez. O annelerin adına yazdım bu satırları. Bu mektup huzursuz odalardaki yüreği yorgun annelerin sessiz çığlıklarıdır.

Beni buraya bıraktığın gün anneler günüydü hatırlıyor musun? O günden beri anneler günü denen gün benim için daha da bir anlamsızlaştı. Her sene bugün anne olmak ayrı bir acı veriyor bana…

Sen küçük bir çocuktun daha. Hiçbir yere bırakmazdım seni, öyle savunmasız öyle masumdun ki, kimselere güvenip yollamaz, yanımdan hiç ayırmazdım. Şimdi nasıl olupta beni hiç tanımadığın insanlara teslim ettiğini düşünüyorum. Gözden çıkartılmış eski bir eşya gibi hissediyorum kendimi.

Geçen gün bana “bunak kadın” dedi bakıcının biri. Hasta bezini lavaboda unutmuşum. Arada oluyor tutamıyorum diye vermişlerdi. Diğerleri de duydu nasıl utandım bir bilsen. Daha ne laflar söylüyorlar bir bilsen dilim varmıyor söylemeye.

Sık sık uğrarım demiştin tam 8 ay olmuş uğramayalı, işlerin yoğunmuş, zamanın yokmuş. Bir anne bir çocuğa ömrünü verir de, bir çocuk bir anneye bir dakika zaman ayıramaz  vakit bulamazmış. Dünyalara sığmayan Anne yüreğim huzursuz bir odaya hapsedildi. Ne sevmenin, ne anneliğimin bir anlamı yok artık. “

Bu ve buna benzer olayları sizlerde yaşamış görmüş duymuş olabilirsiniz.

Anne ve babalarımıza sahip çıkıp onları sevgi ile kucaklayalım.

Bu habere de bakabilirisiniz

Babaların Gözyaşları

Babanızın gözyaşlarını avuçladınız mı hiç, o ağır, mağrur, şefkat ve merhamet ölçüsünde narin bakışlarındaki gözyaşlarına …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir